ببخشید هوس کردم زود به زود آپ کنم...

می خوام یه داستانه کوچیک بنویسم...دیروز تو یه کتاب خوندم... خیلی به نظرم جالب اومد:

لیوناردو داوینچی موقع کشیدن تابلو شام آخر دچار مشکل بزرگی شده بود.باید نیکی رو به شکل عیسی و بدی رو به شکل یهودا(یکی از یاران عیسی که هنگام شام تصمیم گرفت به او خیانت کند) تصویر می کرد.کار رو نیمه تمام رها کرد تا مدل های آرمانی اش را پیدا کند.

روزی در یک مراسم همسرایی تصویر کامل مسیح را در چهره یکی از آن جوانان همسرا یافت.جوان را به کارگاهش دعوت کرد و از چهره اش اتود ها و طرح هایی برداشت.

سه سال گذشت.تابلو شام آخرتقریبا تمام شده بود اما داوینچی هنوز برای یهودا مدل مناسبی پیدا نکرده بود.مسوول کلیسا کم کم به او فشار می آورد که نقاشی دیواری را زودتر تمام کند.

نقاش پس از روز ها جستجو جوان شکسته و ژنده پوش و مستی را در جوی آبی یافت.به زحمت از دستیارانش خواست او را تا کلیسا بیاورند.چون دیگر فرصتی برای طرح برداشتن از او نداشت.

گدا را که درست نمی فهمید چه خبر است به کلیسا آوردند دستیاران سر پا نگه اش داشتند و در همان وضع داوینچی از خطوط بی تقوایی و گناه و خودپرستی که به خوبی بر آن چهره نقش بسته بودند نسخه برداری کرد.

وقتی کارش تمام شد گدا که دیگر مستی کمی از سرش پریده بود چشم هاش رو باز کرد و نقاشی پیش رویش را دید و با آمیزه ای از شگفتی و اندوه گفت: من این تابلو را قبلا دیده ام!

داوینچی شگفت زده پرسید:کی؟

-سه سال قبل پیش از آنکه همه چیزم را از دست بدهم. موقعی که در یک گروه همسرایی آواز می خواندم زندگی پر از رویایی داشتم و هنر مندی از من دعوت کرد تا مدل نقاشی چهره عیسی بشوم! 

.

.

.

بعد نویسنده نتیجه می گیره که : نیکی  و بدی یک چهره دارند همه چیز به این بسته است که هر کدام کی سر راه انسان قرار بگیرند.

                                                                                        بر گرفته از : شیطان و  دوشیزه پریم 

                                                                                         نویسنده:پایولو کویلیو 

امیدوارم خوشتون اومده باشه...شایان!